Bir çocuk vardı,
ismi Barış.
Annesi ağlıyor
şimdi, haykırıyor.
Göğü yarıyor o
haykırış;
“BARIŞ, BARIŞ,
BARIŞ”
Gözyaşları
yerine,
Kan damlıyor
gözlerinden kan.
Aldılar yavrusunu
elinden,
Daha o yavrusuna,
yavrusu dünyaya doyamadan.
Aynı nice
Barışlar, nice Umutlar gibi…
Artık ağlamasın
analar,
Ölmesin umutlar,
barışlar…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder