Gündüzlerin geceye döndüğü gibi,
Döndüm sana, mecburum.
Ne ellerim dolu, ne de kalbim.
Sadece, beynimde saplantılaşan,
Atılması imkânsız alışkanlığımsın.
Sana dönmeye, senle yaşamaya mecburum!!!
Kalbimde açtığın yaraları tarif etmek için,
Kelimelere yüklediğim manalar kifayetsiz.
Biliyorum çok saçma, ama
Ben senden, acı almayı seviyorum bence.
Seni değil, senin verdiğin acıları seviyorum.
Bağlanıyorum sana, acılar bağlıyor,
Mecbur kılıyor beni, sana…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder